او چندين مقاله و رساله دربارهء افريقائىها انتشار داد . در 1828 به انجمن اظهار داشت كه كاملترين نسخهء ادريسى را به دست آورده و هشت سال ترجمهء آن طول كشيد . اين كتاب در خاطرات انجمن جغرافيائى ( جلد پنجم و ششم آن ) به چاپ رسيد . براى انجمن آسيائى هم مقالات و رساله‌هائى فرستاد از جمله دربارهء متن تركى شرقى « تاريخ نسب‌نامه تاتارها » ، « لشكركشى چنگيز خان » ، « درمان طاعون در نزد عرب‌هاى افريقائى » ، « بستر باستانى آمودريا » ؛ در 1834 او « تاريخ ايران ، دودمان قاجار » را تجزيه و تحليل كرد و « قسطنطنيه در 1830 » را در 1835 منتشر نمود . پس از مرگ سيلوستردوساسى قسمتى از كارهاى او را طبيعة به ژوبر واگذاردند . در 1838 مدير آموزشگاه مخصوص زبان‌هاى زندهء شرقى و در همان سال استاد زبان فارسى در كلژدوفرانس و نيز رئيس انجمن آسيائى گرديد . در همان سال نيز عضو افتخارى انجمن آسيائى بنگاله شد و از سلطان « نشان افتخار » گرفت . در 1835 از طرف شاه ايران به دريافت نشان شير و خورشيد مفتخر گرديد ؛ پادشاه پروس به او فرمان عقاب سرخ را داد و در 1845 وى افسر لژيون دو نور گرديد . وى مرتبا درس‌هاى فارسى و تركى خود را مىداد مگر آنكه براى مأموريتى به خارج فرستاده مىشد . پس از آنكه به عنوان اداره كنندهء آموزشگاه زبان‌هاى شرقى برگزيده شد به انتشارات سودمندى دست زد . در زير نظرش هيجده تأليف به تدريج چاپ شد كه در آن منتخباتى از گويش‌هاى آسيا و افريقا به چشم مىخورد . از اين تأليفات آنچه كه به فارسى بود مقدمهء زيج الغ بيك ، تاريخ ساسانيان ، سلطان‌هاى خوارزم ، چنگيز خان و مغولان و غيره بود . او دربارهء زبان بربرى تأليفاتى دارد كه چقدر براى كارهاى وابسته به قابيل‌ها سودمند است . در 1842 فرهنگ فرانسه ، بربر را از طرف وزارت جنگ منتشر كرد . او پيش‌نهاد كرد يك كه كرسى براى تدريس بربر در آموزشگاه زبان‌هاى شرقى داير كند ولى وزير فرهنگ وقت با يك كرسى براى زبان چينى موافقت كرد . وى علاوه بر انتشارات نطق‌هائى كرده است از جمله در 1835 به عنوان نايب رئيس انجمن جغرافيائى ؛ در 1838 برگور سيلوستر دوساسى به عنوان رئيس انجمن آسيائى و در هنگام گشايش درس‌هاى فارسىاش نيز نطقى ايراد كرد ؛ او گزارشى از مسافرت فلاندن و بوتا « 1 » در ويرانه‌هاى نينوا نيز تنظيم نمود . هنگامى كه خاكستر ناپلئون را به فرانسه مىآوردند او براى حامى دوران جوانيش سخت متأثر گرديد و از خود احساسات نشان داد . در آغاز سال 1847 هنگامى كه او

--> ( 1 ) - Botta